Noorse trui, zelf Noorse ( Scandinavische ) kleding breien met mooie wol
Op de Noorse patronen pagina's 1, 2 en
3, en onderaan deze pagina,
kunt u talloze mooie Noorse patronen vinden.
Hieronder heb ik Noorse kleding
patronen
ontworpen. Mooie Noorse wol is o.a. van Dale of Norway.
Deze Noorse kleding voorbeelden laten
u zien, hoe
u vrij gemakkelijk zelf een Noorse trui of vest kunt breien, met simpele traditionele
patronen. Denk niet dat het moeilijk is, vroeger deden de vrouwen niets
anders, dan zelf hun patroon ontwerpen en hem dan breien. Ik denk zelfs
gewoon aan de keukentafel, computers bestonden nog niet.
Ik heb eens gelezen dat de aangespoelde en blijkbaar verdronken vissers
herkend werden aan hun trui, de patronen gingen van moeder op dochter, zo
wist dan iedereen dat dit een trui was van .....
Dus zo werd de arme man dan geïdentificeerd. Je zal maar net een trui van
je collega, die dag hebben geleend !
Begin met een mooi randje te breien en
daarna een repeterend patroon erboven breien. |
|
Breien als huisindustrie in de Yorkshire Dales, ( een hele andere
kijk op breien ) Dales breien begon aan het einde van de 16de eeuw
en duurde tot in de vroege 20e eeuw.
De Dales thuis-brei-industrie, met een tijdspanne van meer dan 300 jaar
moet het record, voor de langste binnenlandse brei-industrie in
Engeland, hebben.
Marie Hartley en Joan Ingilby, hebben voor de Tweede Wereldoorlog hier
onderzoek naar gedaan en hebben hun bevindingen opgenomen in hun boek
 'The Old Handknitters van de Dales'.
Zonder dit boek zouden we weinig weten, van deze arme mensen die door de
eeuwen heen, bij weinig licht in hun cottages, probeerde uit een
ellendige bestaan te komen, door kledingstukken te breien zoals;
sokken, hemden ( borstrokken ), diverse bovenkleding en handschoenen.
Gelukkig is de Hartley en Ingilby verzameling, voor de huidige en
toekomstige generaties in het Museum Hawes in Wensleydale bewaard
gebleven en te bezichtigen.
In 1590, werd een brei-school werd
opgericht in York, om de kinderen van de armen, te leren breien en op
deze manier, zich van een schamel levensonderhoud te kunnen voorzien.
Maar er was zoveel keuze van handel in York, dat het project mislukte
en de school verhuisde naar het Richmond gebied van de Dales.
Handbreien als inkomen, is alleen succesvol in afgelegen gebieden, waar
er geen concurrentie is.
Zelfs vandaag de dag zijn in de Shetland-eilanden maar weinig
handbreisters die winstgevend kunnen breien.
Bijna alle commerciële breiers maken gebruik van breimachines.
In de loop van de 19de eeuw, werd er in de Dales, gebruik gemaakt van
breimachines, ook rondbreimachines.
Deze werden gebruikt voor de productie van grotere objecten, zoals
jassen en vesten.
Vandaag de dag, zijn de breimachines als vrijetijdsbesteding en als
ambachtelijke activiteit nog steeds aanwezig en gedijen door middel van
breimachine clubs, in zowel stedelijke als landelijke gebieden van
Noord-Yorkshire.
Gedurende de 17e eeuw, verspreidden hand-breiers zich in hoog tempo, over de Yorkshire Dales.
Maar in de 18e eeuw, toen de westelijke Dales meer toegankelijk werden
door de nieuwe autosnelweg, tussen Willebroek en Kendal, werd de
huis-brei-industrie beperkt, tot de meer afgelegen Dales; Dentdale,
Swaledale, Garsdale, Wensleydale, de bovenste Lunesdale rond Sedbergh en
de Eden vallei rond Kirkby Stephen.
Alle families in die streek waren brei - mannen, -vrouwen en -kinderen.
Wanneer het donker werd, breiden ze door in het donker of gingen naar
bed en breide men onder de dekens.
Onder het breien zongen ze liedjes, ter verdrijving van de monotonie.
Er is een verhaal van hand-breiers in
Dent, die zelfs tijdens de kerkdienst doorgingen met breien.
Deze breiers stonden bekend als de "vreselijke breiers van Dent" . Zij
hadden deze reputatie verworven, niet alleen vanwege de snelheid waarmee
ze breiden, maar ook vanwege de curieuze methode van breien.
Tijdens de kerkdienst breiden ze lustig door. En
blijkbaar ergerde de dominee zich hieraan.
Een opvallende vorm van breien, de semi-stompe naalden van de breiers
werden gebogen en deze breinaalden werden bekend als "pricks"
De breiers droegen een gordel aan de rechterkant, waar een breinaald (
sheath of stick ) uitstak.
Deze breinaald, een soort stok, zat muurvast in de gordel en hierdoor
werd het eigenlijke breien, alleen met de linkernaald gedaan.
Door deze speciale manier van breien, konden ze niet alleen veel sneller
breien, (200 steken per minuut), dan de andere thuis-breiers, maar werd het werk ook veel
strakker gebreid.
Het breigaren werd in een "houder" aan de broekriem
bewaard.
Tijdens familie bezoekjes, die in afgelegen dorpen woonden, breide men
gewoon door, onder het lopen.
Breien leverde een schijntje op, maar het was het beste alternatief
tegen de hongersnood.
Engelse site met een filmpje, zodat u kunt zien hoe dat in zijn werk
ging.
naast deze foto staat
Click here to play a sample of the
video footage that will be playing in the centre.
video footage by Jim Bownass
klik op here op die pagina,
om het filmpje te zien
In de 18de eeuw, is breien is zo belangrijk geworden in de Dales, dat
brei-scholen werden opgericht in de grotere boerderijen. In Dent, waren
er 4 breischolen, één ervan is de Cage Farm.
Betty Yewdale en haar vriendin Sally werden door hun ouders naar Kendal
Dent gestuurd, om te leren breien.
Betty vertelt ons dat 3 of 4 kinderen tegelijkertijd moesten breien, in
hetzelfde tempo.
De langzaamste kreeg "Weel thumped "(werd geslagen).
Betty breide met grof kamgaren; kousen, handschoenen, petten, vesten en
nachthemden.
Betty breide een hemd in 6 uur, Sally in 7 uur en "de dochter van de
leraar" in 8 uur.
De leraar ( die kapitein werd genoemd ) deed verslag aan de ouders, over
hun vorderingen.
Betty en Sally haatte de school en uiteindelijk liepen ze weg, terug
naar huis in de buurt van Kendal.
In het begin van de 19de eeuw,
ontwikkeld in de Dales zich een traditie van breien die Fair Isle wordt
genoemd.
Er zijn voorbeelden van deze prachtige manier van breien in het Hawes Museum.
Mevrouw Clara Sedwick werd geboren in Dentdale in 1898 en stierf in
Regel in 1987 en moet één van de laatste authentieke Dales breiers zijn
geweest. Zij kon breien met de stok (prick), op de oude Dales manier.
Clara's vader leerde haar te breien toen ze 4 werd.
Ze begon met kousen te breien en het garen wat hiervoor gebruikt werd,
waren de katoenen draden die uit meel zakken werden getrokken!
Clara was
een zeer veelzijdig breister. Niet alleen kon ze kousen breien op 4
naalden maar kon ook het mooiste kant breien op 2 zeer fijne naalden.
Vandaag de dag, lijken zowel het handbreien als machine breien in verval
te raken, maar er zijn tekenen van hoop.
In 1996 heeft de nationale Knitting en Crochet Guild "de Airedale en
Wharfedale Group" opgericht in Dales.
Voor hand-en machine breiers en ook haaksters, houdt deze groep van
enthousiastelingen, op elke eerste vrijdag van de maand in de
Soroptimists' Kamer in Otley Street, te Skipton, een bijeenkomst.
Alle belanghebbenden van deze oude ambachten in Dales, zijn van harte
welkom.
|
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png){kind=small}
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png)
